چند شنبه ... علامتهای بی سوال

خورجین این عجوزه

پر از سوگنامه هایی است

که تا آخرین پرده از آخرین چند شنبه ی رهایی

خواب تو را خواهند دید

حوصله کن تا . . .

من هم تمام دوست ها داشتنت را صبر ها می کنم و

چگونه ی این اشتباه را

از هیچ زبانی دستور نمی گیرم

حتی

به بهار بی شباهتم به تو هم می گویم نیاید

تا حساب این همه نانوشته را

با تو بگیرانم و

برای آخرین دلواپسی

شراره هایت را کودکی کنم

انگار تو هم می دانی

این همه از یک پاره آهن بعید است

اما

به غزل قسم

از سرخی آن گونه های معصوم نمکناک

تا زردی انتظار من

بهار بهار تماشاست

انگار تو هم می دانی

چند شنبه

اواخر همین صفحه های پر از علامت بی سوال است

حالا به سلامت آسوده سر

تا هر وقت

دوباره به خوابم بیایی و من

ه . . .

انگار تو هم می دانی

دوباره دوست داشتنت را اشتباه کنم

21/10/1389

hot page...