به بهانه ی روز وحدت حوزه و دانشگاه

خرید بک لینک
نقدی بر سخنرانی روز وحدت حوزه و دانشجو در دانشگاه گیلان

..................................

وحدت بین حوزه و دانشگاه ...

هنوز بدرستی روشن نیست که این تیتر پرسابقه و درشت یک حقیقت است و یا یک آرمان و حتی یک رویا . پای حرفهای آیت الله قربانی امام جمعه و نماینده ی ولی فقیه شهر رشت که نشستیم با استدلال آغاز کلام ، نمودی از حقیقت جدایی ناپذیری این دو را با عبارات (: روحانی استخراج کننده و حکایت کننده ی نظر خداوند و دانشمند علوم طبیعی ،استخراج کننده و حکایت کننده فعل خدا هستند ) بیان کردند و با نشان دادن تفاوت در محصول مقتضی و شباهت در اساس ، علی رغم دسته بندی کهنه و کم استفاده ای که از علوم به دست دادند تا حدی از ناامیدی در این پیوند کاستند .

اما در ادامه تا پایان سخنرانی که قرار بود به زعم ایشان پاسخگوی این سوال باشد که اگر شکافی بین حوزه و دانشگاه وجود دارد، چرا هست ، به تدریس چند کتاب از خودشان در دانشگاهها به عنوان نمونه ی عملی و حضور پررنگ جامعه ی روحانیت در این میدان ، و تکرار چند باره ی پاسخی نخ نما _ دانشگاهیان ، ما روحانیان را متحجر و بسته ی به سنت های به زوال رسیده و یا در حال زوال میدانستند و ما شما (دانشگاهیان) را کافر و بی اعتقاد به دین میپنداشتیم _ بر این نکته تاکید کردند که جامعه ی دانشگاهی ایران از قی کرده های فرهنگ و اندیشه ی غرب میل کرده اند و این از جانب حوزوی ها قابل قبول نیست .

سیاق فرمايشات ایشان به گونه ای عالمانه و منطقی از ابتدا تا انتها ادامه داشت، اما در نهایت به همان پاسخ های تکراری بدون توجه کردن به تغییر بافت فکری و اجتماعی دانشگاه های ایران قناعت کردند . از نظر نگارنده ی این متن ، در جهانی که دارد به سمت نزدیک کردن گفتمان ها و برداشتن مرزهایی که به نام انسانیت ضد انسانیت عمل میکنند حرکت میکند ، این گونه نگاه کردن به مجموعه ای که پیشرو و طلایه دار حرکت و پیشرفت در جهان امروز است کمی دور از انصاف است . امروز که دیگر نشان ترس از ناکامی در اقناع عمومی دیده نمیشود و همه ی انديشمندان بر کرسی های خود به راحتی ابراز نظر میکنند ، در جهانی که به سمت گفتگوی واحد انسانی در حال حرکت است ، متهم کردن دانشگاهیان امروز به خوردن قی کرده های تفکرات غرب محلی از اعراب ندارد . اگر هم بگویید اینها مربوط به ارتباط گذشته ی حوزه و دانشگاه است میگویم : چرا امروز هم بر همان طبل جنگ دیروز باید کوبید؟

به هر حال با ختم صلوات مراسم تمام میشود و گویا شکاف بین حوزه و دانشگاه اگر هم العیاذ بالله وجود داشته از بین رفته است و دیگر موردی ندارد که تا سال آینده و در همین روز که دوباره دور هم جمع میشویم و مکررات را تکرار کنیم حرفی از شکاف بین جامعه ی دینی و علمی به میان بیاید . اما واقعیت چیست ؟ شکاف که هست ، توجه به از بین بردن شکاف هم هست ، باز اما شکاف هست و به نظر میرسد به این روال عمل کردن اگر باعث بیشتر شدن شکاف نشود ، قدرت از بین بردن این فاصله را نخواهد داشت . نمیتوانم نگویم ،این بحث گفتنی هایی دارد که نمیتوان گفت .

...............

م.سمیع زاده .... دانشجوی ادبیات دانشگاه گیلان

hot page...

ما را در سایت hot page دنبال می‌کنید

برچسب: به بهانه ی درس خواندن,به بهانه ی ادمک,به بهانه ی تو,به بهانه ی روز پدر,به بهانه ی کتاب هابیت,به بهانه ی بهار قران,رمان به بهانه ی درس خواندن,دلم به بهانه ی ندیدنت گریست,رمان دزدی به بهانه ی عشق,ادم دزدی به بهانه ی عشق, نویسنده: بازدید: 6 تاريخ: چهارشنبه 24 شهريور 1395 ساعت: 22:00

صفحه بندی